Zorgen om vrije artsenkeuze

Vaak horen we aan de balie van cliënten dat zij het lastig vinden dat wij de nota’s van de behandelingen in onze praktijk niet rechtstreeks kunnen declareren bij de zorgverzekeraars. Wij vragen onze cliënten om dit zelf te doen. Om rechtstreeks nota’s te kunnen declareren zijn contracten nodig met zorgverzekeraars.

Tandarts Schäffer verzet zich, al sinds het invoeren van deze regel, fel tegen het afsluiten van deze contracten. Zijn (terechte) bezwaar is, dat de zorgverzekeraars door het sluiten van contracten, steeds meer invloed krijgen op de zorg die verleend wordt. “Invloed is niet erg”, zegt tandarts Schäffer, “maar wél als dit ten koste gaat van de kwaliteit. Het gaat de zorgverzekeraar om zo goedkoop mogelijk. In 2012 was de winst voor de zorgverzekeraars alléén al op tandheelkundige behandelingen 440 miljoen Euro!”

Zijn zorgen gaan verder.

Artikel 13

Begin juni was er veel te doen om Artikel 13. Artikel 13 van de Zorgverzekeringswet waarborgt de vrije artsenkeuze. Op basis van aanpassing op dit artikel hoeft een zorgverzekeraar bij een ‘natura-verzekering’ de zorg die verleend is door een niet-gecontracteerde zorgaanbieder maar gedeeltelijk te vergoeden. Aan het bedrag dat niet vergoed wordt zit een grens. Deze grens wordt het ‘hinderpaalcriterium’ genoemd. In de praktijk wordt deze grens bij een naturaverzekering op 80% gehouden. Het idee hierachter is dat verzekerden zich niet meer vrij zullen voelen om naar een niet gecontracteerde zorgverlener te gaan als hij minder dan 80% van de kosten vergoed krijgt. Bij een budget(natura)verzekering krijgt u alleen bij een gecontracteerde zorgverlener 100 % vergoed.
Nu artikel 13 is aangepast en de zorgverzekeraars mogen besluiten om de zorg die verleend wordt helemaal niet meer te vergoeden, komt er onevenredig veel macht te liggen bij de verzekeraars. Zij bepalen dan niet alleen wie gecontracteerd wordt, maar ook wie er kan toetreden tot de markt.

Op 5 juni jongstleden heeft de overheid een akkoord bereikt over de vrijheid van artsenkeuze. In 2016 verdwijnt de verplichting van zorgverzekeraars om zorg te vergoeden van zorgverleners waarmee ze geen contract hebben. Deze maatregel geldt voorlopig niet voor de eerstelijnszorg. Dit houdt in dat u nu nog wel voor huisartsenzorg, kraamzorg, apotheek en ook tandartszorg uw eigen zorgverlener kunt kiezen. De kaakchirurgie valt wel onder deze regeling.

De voorzitter van de Nederlandse Maatschappij voor de Tandheelkunde (NMT), dhr. R. Barnasconi, heeft het mooi verwoord: “Als patiënt kun je blijven kiezen voor de tandarts van jouw voorkeur. Dit is een groot goed omdat de tandarts een intensieve, frequente relatie heeft met de patiënt. En omdat vertrouwen de basis is voor een goede zorgverlening. Aan de andere kant kun je stellen dat we weliswaar de slag hebben gewonnen, maar de oorlog hebben verloren. Het is een grondrecht van iedere Nederlander zelf te bepalen wie er aan je lijf zit. […] Dat dit grondrecht van de patiënt niet zonder meer ten aanzien van alle zorgaanbieders wordt erkend is buitengewoon teleurstellend.”

Natura/Restitutie
Voor u als patiënt is het goed om in de gaten te houden welke polis u heeft. Voor de keuze en zorg voor uw tandarts heeft de wetswijziging die in 2016 in gaat dus voorlopig geen gevolgen. Wél voor de keuze voor andere, tweedelijns zorgverleners (bijvoorbeeld specialisten in ziekenhuizen).

Kortgezegd zijn er voor de verzekering van uw zorg twee polissen: een naturapolis waarbij de zorgverlener bepaalt door wie u zich laat behandelen, of een restitutiepolis waarbij de kosten voor niet gecontracteerde zorgverleners wel (deels) worden vergoed. (Een combinatie van beiden is ook mogelijk).

Het is dus duidelijk dat deze maatregel ons allemaal treft. Zorg daarom dat u goed op de hoogte bent van welke polis u heeft! Wilt u de vrije keus houden? Dat kan, maar daar zult u waarschijnlijk meer premie voor moeten betalen. Het is onacceptabel dat er een te groot verschil in premie zal ontstaan want dan heeft u om economische redenen géén keuze. Het is onmogelijk dat de restitutiepolishouders de polis van de laag verzekerden betalen.

Tandarts Schäffer licht toe: “Wanneer er minder voor een behandeling wordt vergoed zal dat misschien gecompenseerd moeten worden met bezuinigingen, bijvoorbeeld door het inkopen van goedkopere materialen. Daar wordt de patiënt uiteindelijk de dupe van. Allemaal redenen waarom wij ons als praktijk blijven verzetten tegen het afsluiten van contracten met de zorgverzekeraars. En dat we daardoor uw nota’s niet rechtstreeks kunnen declareren is voor u lastig, maar is een besluit welke uit overtuiging is genomen. Uw zorgverzekeraar is geen tandarts en kan daarom niet beslissen welke zorg voor u nodig is. En we willen niets liever dan ervoor te zorgen dat u nu, én in de toekomst, de beste zorg krijgt die wij u kunnen geven.”

Bronvermelding:  De Volkskrant 07/05/14 ‘Torn niet aan de vrije artsenkeuze’ OPINIE – Koen Mous en Wim Schouten.
NMT Nieuwsbrief nr 19 – juni 2014
http://blog.zorgkiezer.nl/laatste-nieuws/zorgakkoord-bereikt-vrije-artsenkeuze/